De fysiologische veranderingen die optreden op hoogte zijn legio. Ondanks dat de aanpassingen meestal gewenst zijn kunnen ze ook voor problemen zorgen!

Het Wasserman model

Veranderingen bij het gaan naar hoogte

Prachtige heldere luchten, felle zon, wolken onder de voeten en een zuivere lucht. Wanneer men naar hoogte gaat verandert de omgeving met ons mee, dit zijn zichtbare veranderingen. De veranderingen waar men geen weet van heeft spelen zich af in ons lichaam. Die paar passen extra om als eerste op de col te zijn vallen zwaar. De ademhaling neemt in frequentie en diepte toe en er moet ineens vaker geplast worden zonder dat er nu zoveel is gedronken. Het eten smaakt ineens minder en de behoefte om te eten is afgenomen. Die hoofdpijn wordt nu ook wel vervelend, wat gebeurt er toch met ons lichaam.

Door de hoogte verandert de barometerdruk, deze wordt minder. Aristoteles (384-322 BC) schreef over Mt. Olympus (2919 m): “air is too thin for respiration ..” Inderdaad, door de afgenomen barometerdruk zal de beschikbare hoeveelheid zuurstof dalen en moet het lichaam zich gaan aanpassen aan de nieuwe situatie, acclimatiseren. Het Wasserman model beschrijft het zuurstoftransport van de lucht naar de zuurstoffabrieken van ons  lichaam (mitochondriën), de onderwerpen zullen dit traject volgen en aangeven waar de beperkingen liggen.

Barometerdruk

Ventilatie

Alveolaire membraan

Circulatie

Zuurstofdissociatiecurve

Spieren en Mitochondriën

Verplaats de cursor over de verschillende onderwerpen om meer te weten te komen.